Het idee voor de grotschilderingen ontstond tijdens de bouw van de parkeergarage in de jaren ’90 van de vorige eeuw. Architect Michal Kolmas herinnert zich dat toen de bouwkuip van de parkeergarage was uitgegraven, er ruwe betonwanden tevoorschijn kwamen die de grillige structuur van de verschillende grondlagen hadden overgenomen. ‘Het resultaat was een spectaculair landschap van uitstulpingen en reliëf, dat deed denken aan een natuurlijke grot.’
Normaalgesproken worden dergelijke wanden vlak afgewerkt met een voorzetwand of vlak gepleisterd. Hier besloot het bouwteam een andere weg in te slaan, vertelt Kolmas: ‘Alleen de meest hinderlijke uitstulpingen werden verwijderd. Daardoor bleef de karakteristieke rotsstructuur zichtbaar. Zelfs sporen van lekkage en natuurlijke aangroei werden onderdeel van het geheel.’
Bert Eikelboom, nu coördinator en rondleider bij Vrijwilligers en Vrienden UMCG, was toen vanuit Bouwzaken nauw betrokken bij de nieuwbouw. ‘Ik herinner me dat kunstenaars zijn uitgenodigd om voor de nieuwbouw beeldende kunst te realiseren. De hellingbanen van de parkeergarage bleken geschikt voor een muurschildering. Uiteindelijk werd daar gekozen voor een ontwerp van kunstenaar Lovis van Poeteren.’
'De ruwe betonwanden spelen een onmisbare rol bij het beleven van het kunstwerk'
Eikelboom vertelt dat de keus viel op een monumentale schildering geïnspireerd op de beroemde prehistorische grotschilderingen uit de Dordogne in Frankrijk. ‘Er ontvouwde zich een beeldverhaal over het ontstaan en de ontwikkeling van het leven. Hierbij spelen de ruwe betonwanden over de volle hoogte en breedte een onmisbare rol in de beleving van het kunstwerk.’
Het gespecialiseerde schilderbedrijf M2L voerde samen met Van Poeteren de opdracht uit. Het ontwerp werd eerst op de wand geprojecteerd. Aansluitend brachten de schilders de verf aan. Toenmalig eigenaar Hennie van den Boogert weet het nog precies. ‘Twee medewerkers zijn er wel vier weken mee bezig geweest. Zij hebben onze naam M2L op de wand gesigneerd, net als een schilder dat bij een schilderij doet.’
De muurschildering is al bijna dertig jaar een opvallend onderdeel van de parkeergarage. Jaarlijks rijden er ongeveer 600.000 mensen langs. Aanmerkelijk meer dan de bijna half miljoen mensen die per jaar de grotten van Lascaux bezoeken.
Die grotten gaan nu ook wel door het leven als 'de Sixtijnse Kapel van de Paleolithische Kunst'. In 1979 zijn ze op de werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst. Die iconische status heeft de UMCG-parkeergarage (nog) niet bereikt. Of de muurschildering onder kunsthistorici ooit bekend zal komen te staan als ‘de Lascaux van de Lage Landen’, zal de toekomst uitwijzen.
Het UMCG is niet alleen maar een universitair medisch centrum. In de rubriek Ondertussen in het UMCG zie je elke acht weken dat er in deze ‘stad in de stad’ zoveel meer gebeurt dan je op het eerste oog denkt.
