‘Ik moest voor mijn opleiding tot verpleegkundig specialist een onderzoek opzetten en wilde een onderwerp kiezen waar ik écht iets mee had’, vertelt Fredrike Zwiers-Blokzijl. Op de intensive care had ze vaak ouderen gezien die net een openhartoperatie achter de rug hadden. ‘De operatie was technisch geslaagd, maar ik vroeg me steeds af: hoe gaat iemand daarna verder? Hoe herstelt iemand thuis, en wat betekent zo’n ingreep voor de kwaliteit van leven?’
Ieder brengt z'n eigen expertise mee
Met die vragen ging ze aan de slag. Het doen van onderzoek bleek Fredrike, die inmiddels meerdere onderzoeken heeft gedaan en gepromoveerd is, op het lijf geschreven: ‘Ik kwam erachter dat ik het echt leuk vind. Als verpleegkundig onderzoeker werk je vaak samen met andere onderzoekers in en buiten het UMCG, soms zelfs internationaal. Ieder brengt zijn eigen expertise mee. Juist die mix maakt onderzoek sterk. Verpleegkundigen hebben daarin een unieke aanvulling. En je ziet de impact van je onderzoek in de praktijk. Die combinatie, dat is het leukst.’
Welke doelen willen ze bereiken met hun behandeling?
Wat patiënten belangrijk vinden
Ze vertelt dat haar onderzoek leidde tot een nieuwe polikliniek voor kwetsbare patiënten die mogelijk een hartoperatie moeten ondergaan: ‘Op de PRIME-poli, dat staat voor Preoperatief Risico Inschatten en Meebeslissen, praten we uitgebreid met patiënten over wat ze belangrijk vinden in hun leven. Wat kunnen ze nog thuis, wat zijn hun wensen en welke doelen willen ze bereiken met de behandeling? Als we daarna met de chirurgen en cardiologen bespreken of een operatie de juiste keuze is, kunnen we de stem van de patiënt daarin meenemen.’
Collega's motiveren
Fredrike werkt nu een dag per week als verpleegkundig specialist. De andere dagen als onderzoeker, universitair docent en stafadviseur Wetenschap voor de Verpleegkunde. Als stafadviseur probeert ze het verpleegkundig onderzoek binnen het UMCG verder te brengen en collega's te motiveren ook onderzoek te gaan doen.
Wat kunnen we verbeteren?
Frederike: ‘Onderzoek is pionieren. Het vraagt om nieuwsgierigheid, lef en doorzettingsvermogen. Je durven afvragen: doen we het wel goed, wat zit hierachter, en wat kunnen we verbeteren? Natuurlijk hoeft niet iedere verpleegkundige onderzoeker te worden, het moet bij je passen, maar het is wel deel van wie we zijn in het UMCG. Daar mogen we trots op zijn, want mede door verpleegkundig onderzoek worden we steeds beter in wat we doen.’