Deskundige infectiepreventie Dirk Borst zette zich in voor door ebola geteisterd Sierra Leone

“In het UMCG waren we druk bezig met de voorbereiding op de eventuele opvang van ebola-patiënten en ondertussen ging de uitbraak in West-Afrika maar door. Als ik echt wat wil bijdragen, moet ik daar naartoe”, vond Dirk Borst die als deskundige infectiepreventie in het UMCG werkt. Hij vertelde zijn afdelingshoofd en collega’s over zijn wens en al was de werkdruk vanwege de ebola-voorbereidingen hoog, ze gaven hem graag de kans om naar Sierra Leone te gaan en onbetaald verlof op te nemen.

Borst solliciteerde bij het Rode Kruis, werd getraind in Geneve en vertrok eind februari naar een ebola treatment center in Sierra Leone. “Een soort veldhospitaal met een high en low risk zone waar drie groepen werken: artsen en verpleegkundigen, een infectiepreventieteam en medewerkers die er ervoor zorgen dat alles draait en dat er water, stroom enzovoort is.”

Zelf ervaren

Hij werkte er als coördinator van het infectiepreventieteam en maakte de opvang van drie patiënten mee die mogelijk ebola hadden. “Gelukkig hadden ze ’t niet en verder heb ik ook geen ebola-patiënten gezien want de epidemie was in de regio waar ik zat al op zijn retour. Om meer patiënten te zien had ik eigenlijk net wat eerder moeten gaan, maar al met al heb ik toch enorm veel geleerd over de ebolabestrijding in West-Afrika.”
Zelf heeft hij ook kunnen ervaren hoe het is om te worden behandeld als iemand die mogelijk ebola heeft. Toen hij zelf na twee weken koorts kreeg moest hij worden opgenomen in een Britse kliniek dichtbij de hoofdstad van Sierra Leone. Vanwege zijn werk in het ebola treatment center werd hij daar geïsoleerd verpleegd als iemand die mogelijk besmet is met het ebola-virus.

Winnen van vertrouwen

Tijdens zijn uitzending zag Borst dat de infectiepreventieprincipes in Sierra Leone weliswaar hetzelfde zijn als hier, maar dat de problemen daar van totaal andere aard zijn. “De mensen hebben het geld, de vervoersmiddelen en het vertrouwen niet om zieken naar het ziekenhuis te brengen. Het is er de gewoonte om zelf de zieken en de overledenen te verzorgen waardoor er steeds weer mensen besmet raakten”, legt hij uit. “Er moest daarom veel energie worden gestoken in het geven van voorlichting en het winnen van vertrouwen. Het is een totaal andere wereld waarin ik een klein radertje heb kunnen zijn in het gevecht tegen ebola.”